L’orazion da la duman a bunora
L’orazion da la duman a bunora
La preghiera del mattino
Abramo Vidi, cresciuto a Mavignola e ora residente a Massimeno, eccellente arrotino in pensione, ci ha ricordato come si pregasse ai suoi tempi in dialetto e anche in latino, magari arrotondando un po’ le parole, come percepite a orecchio.
A la duman, amù a bunora, apena livè sü dal let, disivani sü sta orazion chi n’iva ’nsagnà me pari, cumpagnada da n “patar nostar”:
Al mattino, ancora presto, appena alzati, recitavamo questa preghiera che ci aveva insegnato mio padre, accompagnata da un Padre Nostro.
Leva l’oc’ dal Sul cu la so candèla ’mpizada, l’anima nosa la sia racumandada.
Sorge l’occhio del Sole, con la sua candela accesa, l’anima nostra sia raccomandata
Pater noster, qui es in cælis:
sanctificètur Nomen Tuum:
advèniat Regnum Tuum:
fiat volúntas Tua,
sicut in cælo, et in terra.
Panem nostrum
cotidiánum da nobis hòdie,
et dimítte nobis dèbita nostra,
sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris.
et ne nos indúcas in tentatiònem;
sed líbera nos a Malo. Amen.
sanctificètur Nomen Tuum:
advèniat Regnum Tuum:
fiat volúntas Tua,
sicut in cælo, et in terra.
Panem nostrum
cotidiánum da nobis hòdie,
et dimítte nobis dèbita nostra,
sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris.
et ne nos indúcas in tentatiònem;
sed líbera nos a Malo. Amen.
